Welkom bij de 12
de editie van onze nieuwsbrief.

Hier eindelijk weer eens een nieuwsbrief!
Ik houd de titels maar even voor wat ze zijn want het klinkt goed, maar "Recept van de Maand" is meer "Recept van het Jaar" geworden en dat geldt natuurlijk ook voor "Het Kruid van de Maand".
We zitten echter niet stil en een jaar ouder is hopelijk ook een jaar wijzer! ;-

In deze nieuwsbrief weer een paar interessante onderwerpen, maar daarover zometeen meer.

Ik kan met veel dankbaarheid op het afgelopen jaar terugkijken want we hebben zulke mooie en gezellige cursussen gehad en het genot kunnen ervaren van de groei en genezing van veel mensen. Welk genot is groter dan mensen om je heen te zien waarvan voorspeld was dat ze allang dood hadden moeten zijn door ziekte?! Het  bewijs van de werkzaamheid van de Hulda Clarktherapie loopt wat dat betreft gewoon om je heen, om het maar zo te zeggen, en ik voel me dan ook bevoorrecht de kennis hierover te kunnen delen met iedereen.

Het leuke van mijn werk is dat je zo enorm veel leuke en interessante mensen leert kennen en ook zoveel van ze leert. Ik zal de laatste zijn die beweert alles al te weten en elke cursist heeft zich wat dat betreft wel weer verdiept in iets anders en het delen van al die informatie met elkaar, maar ook de ervaringen en levensverhalen, maakt alles altijd tot zo'n prachtig rijk geheel.
 



Etenspauze tijdens een zappermaakcursus met ťťn van de cursisten die toevallig ook Flamencogitarist bleek te zijn: Egbert de Vries

Dat de nieuwsbrief zo op zich heeft laten wachten heeft onder andere te maken met het feit dat we de afgelopen twee jaar veel onderzoek hebben gedaan naar de oorzaken en behandelmethoden van onze geestelijke ziektes, zoals psychose, schizofrenie, autisme, depressie en bipolariteit.
Deze geestelijke "ziektes", die eigenlijk voor het grootste gedeelte meer verwerkingsproblemen zijn dan werkelijke ziektes, zitten, hebben we ontdekt, echt in een verdomhoekje en het kan zijn dat we daar in de toekomst nog een vlog of videoblog over gaan beginnen want dat is hard nodig!
De psychiatrie in Nederland (en de wereld) bevindt zich namelijk nog in het stenen tijdperk (en in de grip van de farmaceutische industrie) is onze ervaring en dat is afschuwelijk om te zien want het betekent dat mensen die geestelijk of emotioneel in de problemen komen, onnodig lijden en zelfs ziek worden gemaakt en gehouden ipv genezen!
Toch weten we door ons eigen onderzoek, dat bijvoorbeeld schizofrenie te genezen is (en we hebben daar vele mooie voorbeelden van!).
Hoe komt het dat wij dit weten en de psychiatrie niet?! Iets klopt er dan toch niet.
Wij proberen in ieder geval op onze manier om daar verandering in te brengen en wel vnl door bekendheid te geven aan alle wetenschappelijke onderzoeken die er zijn gedaan op dit gebied want die zijn er gelukkig in overvloed en te vechten tegen dit bekrompen (machts)bolwerk dat "psychiatrie" heet en helaas in zijn wandaden wordt ondersteund door justitie.
Het is een beetje kleine David tegenover de reus Goliath, maar ja, als je me maar lang genoeg oefent met steentjes gooien...

Voor wie meer wil weten over alternatieve visies en over alternatieve behandelingen voor psychose, is hier een interessant blog: https://psychosegenezen.wordpress.com/


Inhoud
 


 

Houd je niet van zuurkool? Maak hem dan zelf! Eigengemaakte zuurkool is niet te vergelijken met die uit de winkel en zou wel eens je volgende verslaving kunnen worden...

Zuurkool is met recht een "Super Food" om zijn zeer genezende eigenschappen. Wil je meer weten over waar zuurkool eigenlijk vandaan komt en wat voor genezende eigenschappen het heeft, aangevuld met wat interessante verhalen, dan verwijs ik je graag naar de rubriek "De Hulda Clark Keuken"  of, mocht je je niet op onze website bevinden, klik dan hier:(www.huldaclark.tk)
Daar vind je een veel uitgebreidere versie met veel foto's. Om deze nieuwsbrief niet te lang te maken volgt hier het beknopte recept:

Benodigdheden:

  • Een middelgrote (liefst biologische) witte kool

  • Een groot mes

  • Een schaaf, mes of keukenmachine

  • Een weckpot van een liter

  • 1 eetlepel zeezout

  • 4 eetlepels Wei (zie het recept voor het zelf maken van yoghurt en Wei) of een extra eetlepel zout, mocht je geen wei hebben.

  • eventueel wat jeneverbessen

  • en andere kruiden zoals: peperkorrels, selderijzaad, komijn,  etc.

  • Witte wijn hebben we nog niet geprobeerd, maar wil ik beslist ook nog eens proberen!

Bereiding:

  • Haal eventuele lelijke buitenste bladeren van de kool af en gooi die weg.

  • Haal er nog een blad af en bewaar dat voor later

  • Snijd de kool doormidden en haal de harde kern eruit en eventueel ook de dikke nerven van de bladeren

  • Snijd of schaaf de kool in kleine reepjes of gebruik een keukenmachine (hoort misschien niet, maar zo doe ik het zelf)

  • Doe alles in een pot van een liter en voeg tussen de lagen door steeds wat kruiden toe en iets van het zout

  • Druk met iets het geheel steeds stevig aan  (gaat beter dan stampen is mijn ervaring en ik gebruik daarvoor de stamper van een stenen Chinese vijzel). Door het zout zal er nu steeds meer vocht uit de bladeren komen en dat is wat je er vervolgens verder uitperst.

  • Probeer de pot goed vol te krijgen, maar net niet te vol en voeg de eetlepels Wei aan toe zodat alles mooi onder water staat. (Heb je geen Wei, voeg dan een extra lepel zout toe)

  • Leg het blad dat je bewaard hebt, of een stuk ervan, over het geheel heen zodat je het helemaal luchtdicht inpakt.
    Je kunt hier zien dat alles mooi onder water staat, wat voorkomt dat de bovenste laag gesneden kool kan bederven.

  • Laat de gesloten pot nu 3 dagen op kamertemperatuur staan zodat het geheel kan gisten.

  • Na 3 dagen zet je het in de koelkast waar je het nog weken kan laten narijpen. Het is in principe vanaf de 3de dag eetbaar, maar wordt steeds lekkerder hoe langer je het laat staan.
    (Bij ons blijft deze zelfgemaakte zuurkool echter nooit zo lang bewaard, maar dat komt omdat hij veel te lekker is. Niemand kan daar zo lang van afblijven!)

Dit is verreweg de makkelijkste manier van zuurkoor maken en ik vind: de lekkerste.

Let wel, zorg dat zuurkool (gekocht of zelfgemaakt) nooit droog komt te staan, houd hem altijd vochtig. Het beste beweeg je de pot elke dag en druk je eventuele luchtbellen weg, zodat de bovenkant van het koolblad dat het geheel afsluit even opnieuw bevochtigd is. Dit voorkomt schimmelvorming.
Gooi bij elk teken van schimmel, de zuurkool direct weg en maak nieuwe. Schimmels zijn een gevaar voor je gezondheid.

Terug naar begin


Het Kruid van de Maand

De Zwarte Walnoot (Juglans nigra)

Het kruid dat ik dit keer wil behandelen is onze oude vertrouwde (Hulda Clark) "Zwarte Walnoot"  oftewel in het Latijns: Juglans nigra (ipv Juglans regia, de gewone walnoot), een "kruid" met vele gebruiksmogelijkheden, afkomstig uit Noord-Amerika en Canada.

Iedereen weet inmiddels dat dit een fantastisch anti-parasietenkruid is, dat nu langzamerhand door Hulda Clark wereldberoemd is geworden. Het is een onmisbaar ingrediŽnt geworden voor het genezen van kanker, aids, endometriose, suikerziekte en een heel scala van andere ziektes die direct of indirect in verband gebracht kunnen worden met parasieten.
Maar alsof dat niet genoeg is, de Zwarte Walnoot heeft nog meer goede eigenschappen.

De werkzame stof in de zwarte walnoot die zich zowel in de wortel, als in de bast, het blad, maar bovenal in de groene bolster bevindt heet juglone.
Het is de Juglone die een parasiet-dodende werking heeft en veel van de genezende eigenschappen heeft hij dus daar aan te danken.

Onze gewone walnoot (ook wel Okkernoot genoemd) en de zwarte walnoot zijn familie van elkaar en hebben ook een vergelijkbare werking. Toch is de zwarte walnoot verreweg de sterkstwerkende omdat hij een hogere concentratie Juglone bevat.

Er  wordt me vaak gevraagd hoe je het verschil kunt zien tussen beide bomen.
Wel, het makkelijkst is het te zien aan de bladeren. Onze gewone walnoot heeft  ongeveer 5 tot 7 bladeren, terwijl de zwarte walnoot tegenoverstaande bladeren heeft. Ook is de groene schil (bolster) ruwer van de zwarte walnoot en de noot is niet bijna glad, zoals onze gewone walnoot, maar heeft sterke groeven. Hieronder kun je duidelijk het verschil in blad zien:



Hier de opengebroken bolster met de noot ernaast die eerst nog
gekraakt moet worden wil je de vrucht die erin zit eten (net
als bij de gewone walnoot, maar dan heel wat moeilijker
te kraken want hij is enorm hard!)

Hier zijn wat van de eigenschappen van de Zwarte Walnoot op een rijtje:

Om te beginnen is de Zwarte Walnoot natuurlijk heel goed te eten, net als onze gewone walnoot. Het was daarom voor vele indianenstammen een belangrijk voedingsmiddel. De enorme harde schil, die uitermate moeilijk te kraken is (daar heb je echt een hamer voor nodig of een grote steen) maakt hem trouwens heel goed houdbaar.
Cree Indianen maakten er ook "Pemmican" van, een zeer voedzaam "gerecht" dat maanden en zelfs jarenlang houdbaar was en wat bestond uit gemalen gedroogd vlees (Jerky), gemengd met gesmolten vet (berenvet bijvoorbeeld), gemalen Zwarte Walnoot en gedroogde bessen.

   
 


Pemmican

 

De wintermaanden waren voor de Indianen van Noord-Amerika en Canada door de koude en sneeuw natuurlijk altijd kritiek omdat voedsel dan schaars was en wat dat betreft bood Pemmican een fantastische oplossing.





Indiaanse vrouw bezig met het malen van Jerky (gedroogd vlees) voor het maken van Pemmican
 



Schilderij van Martin Grelle met als titel: Het laatste stukje Pemmican!

(http://www.artcountrycanada.com/grelle.htm)

Wat niet zo heel bekend is, is dat van het sap van de boom een siroop wordt gemaakt die heel erg te vergelijken is met Ahornsiroop

 


Het aftappen van boomsap

 


Zwarte Walnootsiroop

IIndianen kunnen niet tegen alcohol want ze missen een enzym om alcohol af te breken, maar Europeanen hebben daar nooit last van gehad (hoewel...) en het zullen wel Italianen en Fransen zijn geweest die toen ze in Amerika kwamen en de Zwarte Walnoot vonden, hun oude traditie van het maken van notenlikeur daar hebben voortgezet, maar dan met de zwarte walnoot want onze eigen notenboom bleek niet te kweken daar in het noorden.
Zo'n likeur wordt trouwens gemaakt met de groene nog onrijpe noten (met bolster dus).

Uiteindelijk is CaliforniŽ de enige staat in Amerika waar notenbomen goed gedijen, maar dat heeft er wel meteen voor gezorgd dat 2/3 van de verkochte noten in de wereld nu uit CaliforniŽ komen.)

 

 

 


Zwarte Walnootlikeur

Het mag duidelijk zijn dat de noten van de zwarte walnoot te eten zijn net als gewone walnoten. Ze hebben ook een vergelijkbare voedingswaarde.
Zo bevatten ze omega 3-vetzuren, wat ze goed voedsel maakt voor zenuwen en hersenen, maar bijvoorbeeld ook mangaan, ellagzuur (een kankerremmende stof en antioxidant), l-arginine, Vitamine C, E, B1, B2, B6, B15, BŤtacaroteen en verschillende tanninen. (Tanninen helpen tegen ontsteking en pijn.)

Volgens de Chinese geneeskunst zijn walnoten warm, maar niet droog zoals andere noten. Ze zijn daarom goed tegen zwakte en bij gebrek aan energie zoals bij ouderen. Ze voeden het bloed (helpen bij de aanmaak van albumine) en de vitale energie en zijn goed voor de longen en nieren. Omdat ze de longen bevochtigen zijn ze behulpzaam bij het verlichten van astma. Ook "bevochtigen" ze de darmen en zorgen voor een goede stoelgang (ze zijn daarom tegen verstopping veroorzaakt door droogte).

Als je niet vertrouwd bent met het denken in Chinese termen dan zal dit misschien allemaal een beetje vreemd en als acadabra bij je overkomen, maar volgens de Chinezen zijn walnoten warm van karakter en kunnen ze daarom yang verlevendigen, maar omdat ze vettig, vochtig en warm zijn, maar niet droog, zijn ze in staat om nierenergie aan te vullen. Veelvuldig gegeten helpen ze tegen reumatische pijnen in de spieren van de onderrug die veroorzaakt zijn door gebrekkige nierenergie. Over het algemeen zijn walnoten een versterkend voedsel.

Walnoten worden als (Chinees) medicijn gebruikt tegen:
- Lumbago (onderrugpijn) door gebrek aan nierenergie.
- Duizeligheid.
- Tinnitits (oorsuizingen), mits door nierzwakte veroorzaakt.
- Natte dromen bij mannen (Spermatorrhoea).
- en veelvuldig plassen.

Wat is er beter dan van heerlijk voedsel je medicijn maken?! Walnoten kun je makkelijk in allerlei gerechten verwerken of zo eten uit het vuistje als een knabbel tussendoor (perfect voor mensen met hypoglycemie en zeker als je ze mengt met wat rozijnen of krenten).

Dat wat betreft het gebruik van de noot.
Bladeren, bast en bolster hebben echter ook allen geneeskrachtige eigenschappen.

Ten eerste is de Zwarte Walnoot (vnl. de groene bolster) goed tegen alles wat kriebelt en jeukt en krioelt.

 

Het is namelijk hťt parasietdodende kruid bij uitstek en is in staat om wel meer dan 100 verschillende soorten parasieten te doden, zegt men.

Zwarte walnoot is een echt Indianenkruid en werd door hen dan ook op verschillende manieren gebruikt. Deze deden er niet alleen zelf 2 keer per jaar een parasietenkuur mee, maar smeerden bijvoorbeeld ook hun paarden in met een aftreksel van de groene bolsters om ze te bevrijden van huidparasieten. (Let wel, het aftreksel is een hele goede kleurstof die waarschijnlijk nooit meer uit je kleding is te krijgen. Ook je huid heeft zeker een week nodig om weer zijn normale kleur terug te krijgen. Een walnotendief vind je wat dat betreft heel makkelijk, als hij tenminste geen handschoenen aan had bij het plukken!)



Wat goed dat Hulda Clark dit oude middel heeft herontdekt en het zou helemaal niet verkeerd zijn om, net als de Indianen deden, zelf ook regelmatig de anti-parasietenkuur te doen, want als je het goed bekijkt is het eigenlijk heel vreemd, onze huisdieren: paarden, koeien, geiten, honden, katten, ja zelf parkieten... alles ontwormen we, maar nooit onszelf!
Hoever zijn we niet van de natuur weggegroeid?
Hoe kunnen we zo arrogant zijn om te denken dat wij boven de natuur staan en nergens last van hebben?

Hulda Clark heeft bewezen, zowel met de synchrometer als met gewoon fysiek, biologisch onderzoek, dat we veel meer last hebben van parasieten dan men medisch gezien wil toegeven en bovenal, dat ze een grote rol spelen bij het ontstaan van de vele ziektes waar we last van hebben.
Daarom mijn advies: Maak er een gewoonte en nieuwe traditie van en doe minstens 1 of 2x per jaar een parasietenkuur. Of doe de parasietenkuur zoals door Hulda Clark geadviseerd met vervolgens voor de rest van je leven een onderhoudskuur. Het zou zo enorm veel problemen in de toekomst kunnen voorkomen!
(Dit geldt trouwens alleen voor volwassenen of jonge volwassenen en niet voor kinderen. De kruidenkuur is alleen geschikt voor kleine kinderen als ze ernstig ziek zijn en een parasietenkuur nodig hebben voor hun genezing.)
(Aanwijzingen voor het doen van de kuur vind je in het gratis te downloaden boek op onze website.)

Grappig genoeg had ik een aantal jaar geleden een kankerpatiŽntje in Spanje, een jongetje van net 4 jaar oud. Een enorme dondersteen! Interessant genoeg vond hij de zwarte walnoottinctuur zo lekker (hoe kun je dat ooit lekker vinden?!) dat hij zijn moeder constant vroeg om nog een beetje en nog een beetje... Keek zijn moeder even niet, dan nam hij gewoon zelf. Het jongetje is door het nemen van de zwarte walnoot en zappen in vrij korte tijd van zijn kanker genezen, maar wat ik zelf ook heel interessant vond om te zien: zijn karakter was daarna totaal veranderd. Hij was in plaats van een dondersteen en een "nervio", zoals ze dat in Spanje noemen en we hier misschien een zenuwpees of ADHD-tje zouden noemen, een schat van een kind geworden en bovendien uitermate intelligent. Zo zie je maar weer hoe sterk lichaam en geest met elkaar zijn verbonden

Je kunt zwarte walnoot zowel in- als uitwendig gebruiken. Uitwendig is het een heel goed middel tegen schimmelziektes zoals ringworm (heeft trouwens Łberhaupt niets met wormen te maken) en zwemmerseczeem/voetschimmel. Ook zou het goede diensten kunnen bewijzen bij psoriasis (daar heb ik echter helaas bij uitwendig gebruik nog geen ervaring mee. Mocht je psoriasis hebben en het willen uitproberen, laat me graag het resultaat weten!).



Notenlikeur in de maak
 

Omdat de zwarte walnoot schimmeldodend is, is hij ook heel goed tegen Candida albicans. Je kunt hem in dat geval inwendig gebruiken (als onderdeel van de parasietenkuur en darmkuur) en eventueel ook als vaginale douche.
Bij Candida is regelmatig zappen, zowel bij Candida in de darmen als vaginaal, ook heel behulpzaam. Zorg er wel voor dat je de flora, zowel in de darmen als eventueel in de vagina, herstelt met probiotica. (Zie voor een goed merk de pagina "links en adressen" van onze website.)
Je kunt voor een vaginale douche simpelweg een paar capsules legen in een glas gekookt water dat je eerst hebt laten afkoelen tot lichaamstemperatuur.
Voor de zwarte walnoot geldt hetzelfde trouwens en is wat je eerst zou doen. Een koffielepel tinctuur op een glas water.
Om ernstige Candida goed te genezen, kan het belangrijk zijn om (naast zappen en kruiden) tijdelijk een dieet te volgen waarin je alles wat zoet is vermijdt.
Zuurkool, mits niet gesteriliseerd en beter dus: zelfgemaakt!, is ook genezend voor Candida. Het is maar dat je het weet.

Zwarte walnoot bevat Jodium, wat interessant is voor een plant die zover van zee groeit. Wat de uitwendige toepassingen betreft, is zijn effect vnl te danken aan zijn ontsmettende en samentrekkende werking en daarom werd het door Russische artsen veel gebruikt voor het schoonmaken en genezen van wonden. Maar niet alleen dat, het is zo'n beetje voor elke huidziekte een zegen, zoals ook: Eczeem, Herpes, Tuberculeuze zweren in de nek (iets wat zelden meer voorkomt, maar soms bij Aids-patiŽnten nog wel eens de kop op steekt), "krentenbaard" een hele vervelende huidziekte, wratten, maar zelfs lepra! En... ik vraag me af, maar heb daar nog geen bewijs van, of het ook niet zijn dienst kan bewijzen bij het genezen van de enge ziekenhuisbacteriŽn die in staat zijn om hele lichaamsdelen weg te vreten, terwijl artsen machteloos moeten toekijken.

We hebben trouwens hele goed resultaten met de zapper bij ziekenhuisbacteriŽn. Ik heb verschillende leerlingen die bij familieleden stiekem een zapper het ziekenhuis in hebben gesmokkeld en bijvoorbeeld de handvaten in de sloffen hebben gestoken steeds tijdens bezoekuur, waarna genezing op gang is gekomen. Een wonder, want bij deze ziekenhuisbacteriŽn zijn anti-biotica totaal zinloos omdat de bacteriŽn er resistent tegen zijn geworden.

 

 

Ook kan de zwarte walnoot behulpzaam zijn bij spataderen, een branderige anus (je zult er maar last van hebben!), pijn in of boven de ogen, oogontsteking (ogen spoelen met een aftreksel), ontsteking van  het ooglid (idem), keelontsteking (gorgelen met aftreksel of tinctuur), tandvleesontsteking, bloedende aambeien, lupus, tumoren, acne en syfilis.

Bij inwendig gebruik is hij werkzaam bij: suikerziekte, geelzucht, darmproblemen, winderigheid, en een verzakte baarmoeder.

Hij blijkt ook bloedverdunnend te werken, hoewel ik daar persoonlijk andere kruiden voor zou gebruiken.

Hier, voor wie Engels kan, een stukje dat ik op een forum vond. (Schrijver onbekend.)

Something interesting happened at work a few days ago.
I had a patient with Hepatitis C, and was telling her about my husbands

improvement on herbs, and her husband started talking about how much
he believes in herbs.

His grandmother was diagnosed with severe diabetes and was supposed to go to the hospital for treatment, but instead she went out in the front yard and got something from a tree or bush. He couldn't remember what kind of plant it was or what she did with it, but when she went back to her doctor, he told her she didn't have diabetes anymore and sent her home.

She got it back a few times, but got rid of it the same way. I bet she took a parasite killing herb, like maybe used a black walnut tree, and killed the parasite, curing the diabetes, but reinfected in her daily living, and repeated the process.

I wish he had remembered the plant or tree she used!

Een mooi verhaal.

Hier echter nog een stukje van een forum om het geheel compleet te maken:

Lisa:

I developed diabetes last year. I am always thirsty so that did not help in the symptoms. What I did not expect and forgot was that I kept smelling juicy fruit gum. That was when my blood sugar was well over 200. 

Harm: omdat het suikerniveau stijgt in het bloed bij diabetes kunnen je urine en lichaamsgeur een zoete vruchtenlimonadegeur krijgen. De Chinezen noemen Diabetes daarom ook tŠng niǎo bžng (糖尿病), wat betekent: "Zoete urine ziekte". In India noemt men het madhumeha oftewel "honing urine" en ook mellitus van "Diabetes Mellites", betekent honing.
De diagnose was vroeger trouwens heel makkelijk. Als mieren tot de urine werden aangetrokken dan wist men dat er sprake was van diabetes
.

I started to research remedies and cures online. I came across Dr. Hulda Clarks book the cure for all diseases. In it she talks about a lot of the main causes for diseases. A simple way to rid the body of almost every disease was black walnut hull tincture. I bought it in hopes to get rid of the diabetes. I took it per the instructions in the book. 

After the first month I noticed something. My endometriosis I had since puberty had gone. I still had the diabetes. But I was so happy at losing the endometriosis I didn't care.. I still continued the black walnut hull tincture per instructions.
I also had built my own zapper and was using that. 
I did take vitamins and magnesium as well. 

After the second month I no longer needed the blood sugar pills and my blood sugar to this day stays below 120 even after a heavy meal.

Just wanted to share that.

Wonderbaarlijk wat eenvoudige kruiden voor ons kunnen doen, niet waar?!

Tot slot is het hout, net als dat van de gewone walnoot, zeer geliefd. Hier een paar mooie voorbeelden:

Terug naar begin

 

Uit het leven gegrepen

Permakultuur:
de creatie van een paradijs op aarde voor iedereen.

Permacultuur is een manier van landbouw en tuinieren met als doel: de harmonie te herstellen in de natuur en van ons met de natuur.
Niet zoals wij de laatste eeuwen met de landbouw hebben gedaan, de natuur naar onze hand zetten ten koste van de natuur, en de grond (moeder aarde) uitputten met monocultuur, kunstmest en pesticiden.

 
     
     
 

Nee, Permacultuur probeert van de natuur te leren en zichzelf zo aan te passen dat pesticiden, noch kunstmest nodig zijn en de grond jaar na jaar alleen maar verrijkt.

Permacultuur is een manier van ontwerpen, van landschapsarchitectuur, maar op zo'n manier dat zowel plant, mens als dier in harmonie met elkaar kunnen leven en er voordelen uit kunnen trekken.
Je kunt Permacultuur in het groot toepassen, maar ook in het klein in je achtertuin of zelfs op je balkon.
Eigenlijk is Permacultuur bovendien voor luie mensen, want eenmaal aangelegd heb je er weinig omkijken na en hoef je bijna alleen maar te oogsten!
Hoewel de aanleg wel wat van je vraagt, toch hoef je daarna bijvoorbeeld niet meer jaarlijks te spitten.

Het ontstaan van Permacultuur

Interessant genoeg zijn er in de eerste helft van de vorige eeuw verschillende mensen geboren die op een of andere manier een verlicht idee kregen over het vernieuwen van de landbouw. Eťn van hen was de Japanner Masanobu Fukuoka (1913-2008).

Fukuoka was een filosoof, maar ook microbioloog en landbouwwetenschapper en werkte als zodanig bij de douane voor de inspectie van plantenmateriaal. Toen hij echter of 25-jarige leeftijd met een longontsteking in het ziekenhuis terecht kwam, heeft die ervaring zijn leven volledig veranderd. Naar eigen zeggen had hij een vorm van verlichting meegemaakt  en vanaf dat moment heeft hij zijn baan bij de douane opgezegd en heeft zich teruggetrokken op het familielandgoed (hij kwam uit een rijke familie).
Daar bestudeerde hij de natuur en probeerde ervan te leren. Uiteindelijk schreef hij een boek "God Revolution" en later een ander boek: "De revolutie van ťťn strootje" (The one straw-revolution).
Fukuoka was ervan overtuigd dat God beter kan tuinieren dan wij en ontwikkelde een methode van landbouw die later de Fukuoka-methode werd genoemd of de "niets-doen landbouw". Het gaat uit van het idee dat je de grond beter niet kunt spitten of ploegen omdat dat het bodemleven verstoort. Hij ontwikkelde verder een grappige methode van zaaien waarbij hij een verzameling van verschillende zaden met klei tot een balletje rolde en deze balletjes willekeurig om zich heen gooide en de natuur de rest liet doen.

 


Het maken van Fukuoka Zaadkleiballetjes

 


Ontkiemende zaadballen

 

Eťn van de dingen die hij ook deed, was het combineren van planten die elkaar voeden, zoals bomen en struiken die stikstof in de grond brengen, samen met fruitbomen, die juist veel stikstof nodig hebben.

In onze Hulda Clarktuin (http://huldaclarktuin.wordpress.com/) hebben we datzelfde principe gebruikt door bijvoorbeeld een zilverbes (een struik) onder onze appelbomen te planten. De zilverbes brengt op die manier stikstof in de grond waar de appelbomen van profiteren, maar geeft bovendien nog eens bessen ook.

Hetzelfde hebben we gedaan met rode klaver onder fruitbomen en dan heb je een fantastisch anti-kankerkruid om te oogsten terwijl het tegelijkertijd de fruitbomen weer van stikstof voorziet.

Ook ontwikkelde hij het idee om rijst opnieuw in te zaaien nog voor vorige rijst geoogst was. Dit bespaarde heel wat zwaar werk en verhoogde de oogst enorm.

Twee andere landbouwhervormers zijn de AustraliŽrs Bill Mollison (1928) en David Holmgren (1955)

Bill Mollison

David Holmgren

Samen hebben ze in 1978 het eerste ontwerp gemaakt voor Permacultuur en schreven zij het boek "Permaculture one".

Het is uiteindelijk Bill Mollison geweest die Permacultuur verder heeft ontwikkeld en het ook bekend heeft gemaakt in de wereld door zijn Permaculture Institute in TasmaniŽ (AustraliŽ), vanwaaruit hij honderden, zo niet duizenden mensen , heeft onderricht.

Hoe werkt het?

Het hele idee van Permacultuur is een leefomgeving te creŽren die zichzelf in stand houdt en je tegelijkertijd van voedsel voorziet.
Om te beginnen betekent dat een systeem te verzinnen waardoor regenwater niet zomaar wegvloeit, maar "geoogst" wordt. Het water wordt dan geleidelijk aan afgegeven aan grond en planten, en handmatig bewateren is dan ook niet meer nodig.
Is er sprake van een berghelling dan worden op hoge punten meertjes aangelegd die het water opvangen dat vervolgens via een systeem verdeeld wordt over de grond bergafwaarts.
Door gevarieerde beplanting wordt erosie voorkomen, zoals zoveel voorkomt in de bergen en waardoor de grond nutteloos wordt voor voedselproductie.

Het mooiste voorbeeld van water oogsten heeft Geoff Lawton laten zien in de woestijn van JordaniŽ. Misschien wel de droogste plek op aarde met bovendien nog eens zoute en daardoor totaal onbruikbare grond.
Geoff heeft met permacultuur een hele oase gecreŽerd in dat kale gebied en heeft bewezen dat je met het juiste denkwerk en het juiste ontwerp woestijnen kunt omtoveren tot productieve en bruikbare gebieden.

Hier het project voor de aanleg

 

En na:

 

voor

na

Grappig is dat mensen van de lokale bevolking die dit stuk grond verder verzorgden, op een gegeven moment Geoff hebben geschreven omdat ze zich afvroegen of alles wel goed ging. Ze hadden namelijk vreemde groeiende dingen gevonden.
Bij nader onderzoek bleken het gewoon paddestoelen te zijn. Paddestoelen, die vocht nodig hebben om te groeien, had men daar echter nog nooit in hun leven gezien!

In de Permacultuur op grote schaal worden er zones gecreŽerd, waarbij in zone 1, dichtbij huis, de planten komen te staan die het meeste aandacht en zorg nodig hebben en je ook het meeste gebruikt. Naar buiten toe wordt de beplanting steeds bosachtiger voor het creŽren van een "Food Forest", een eetbaar bos.
Ook wordt er rekening gehouden met verschillende lagen wat hoogte betreft om een mooi geheel te vormen dat elkaar voedt en ondersteunt.

Hier nog een mooi voorbeeld van getransformeerde landschappen dmv het permacultuurprincipe in China waar werkelijk met man en macht aan het project is gewerkt.
Aanvankelijk was de lokale bevolking heel sceptisch, maar zie de verandering! Als de overheid iets heeft besloten...

Gelukkig hoeft permacultuur niet persť in het groot en kan het ook gewoon worden toegepast in je achtertuin of moestuin.

Wij hebben zelf in onze tuin "HŁgelbeten " gemaakt volgens het idee van de meest aangeklaagde boer van de wereld: Sepp Holzer.

Sepp wist niet van Permacultuur, maar kwam tot soortgelijke conclusies en creŽerde op het boerenlandgoed een ware revolutie.

De berghelling die normaal gesproken weinig opleverde dan hout, veranderde hij in een oase, waar op 1500 meter hoogte nu zelfs citroenen groeien! Iets wat niemand ooit voor mogelijk had gehouden.
Door de natuur als kind al te observeren kwam hij erachter dat de aardbeien altijd groter en lekkerder waren als ze naast stenen groeiden. Stenen nemen de warmte van zon in zich op en geven die geleidelijk weer af. Dat principe wist hij later dus ook voor het kweken van planten te gebruiken die normaal gesproken nooit in de winter zouden overleven, zoals hier de citroenen.


Hij legde meertjes aan die voor een goede bewatering zorgen en tegelijkertijd gebruikt worden voor de teelt van verschillende vissoorten. Hij gebruikt varkens voor het bewerken van de grond en heeft er ook oerrunderen rondlopen.
Zijn landgoed is een waar voedselparadijs geworden met de meest uiteenlopende groenten, fruit en kruiden.

Het principe van de HŁgelbete die we in onze tuin ook hebben toegepast is heel eenvoudig.
Je graaft hout (boomstammen) en ander plantaardig materiaal in en vormt op die manier een heuvel.
Het hout verteert langzamerhand (gaat een paar jaar overheen) en dit produceert warmte en tegelijkertijd ook meststoffen. Wat je daar op plant of zaait gedijt daarom enorm goed.
Wij bedekken het zelf nog met stro om de groei van onkruid tegen te gaan, waar we vervolgens gaten in maken en de plantjes die we voorgekweekt hebben in planten.
En dan... geen omkijken meer naar! De heuvels en het stro houden vocht vast, dus begieten hoeft niet en omdat het heuvels zijn verdwijnt het teveel aan water in de greppels. Het enige dat je af en toe nog moet doen is slakken zoeken (het beste 's nachts met een zaklamp want het zijn nachtdieren) en oogsten!

 

Mocht je geÔnteresseerd zijn geraakt in permacultuur dan adviseer ik je om op het internet meer informatie erover te zoeken.

Hier tot slot nog de link naar ons tuinblog waar je een leuk filmpje kunt zien over permakultuur: http://huldaclarktuin.wordpress.com/2013/08/

 

Hopelijk tot ziens, horens of schrijvens in het nieuwe jaar.
Hartelijke groeten,

 

www.huldaclark.tk